Áramótagleði - Nýárs ógleði
Þá eru áramótin liðin í þetta skipti, á gamlárskvöld fórum við Kristrún til Bobby´s í mat. Þar snæddum við létt þurrkaða nautasteik með grilluðum póteitum og grænmeti, sem betur fer bjó Bobby til bernaise til að bleyta kjötið upp í. Eftir matinn var svo sett á skaupið sem virtist vera óvenju stutt þetta árið, ekki liðnar nema eins og 15. mín frá því að við kveiktum á sjónvarpinu þar til að það var búið. Við héldum reyndar í einfeldni okkar að þetta væru svona plat lokaatriði en eftir smá eftirgrenslan kom í ljós að skaupið byrjaði ekki klukkan 11 eins og Bobby sagði heldur klukkan 10:25 eða eitthvað nálægt því. Eftir skaupið var svo rennt á Rauðarárstíginn og þaðan gengið í partí hjá Hildi við enda götunnar. Þegar við komum til Hildar byrjuðum við að puðra upp rakettunum sem vel flestar sprungu eða gáfu frá sér eitthvað væl, reyndar var það fremur stutt gaman enda 2 sprengióðir aðillar sem áttu þar hlut að máli. Eftir sprengingarnar voru tærnar orðnar létt kalnar svo ekki annað í stöðunni en að skella sér inn og byrja að drekka. Drykkjan stóð svo yfir til um klukkan 3. þegar öll strollan tók leigubíl á Rex til að taka þátt í áramótagleðinni með Tarantino. Það fór nú lítið fyrir Tarantino enda sá ég hann aðeins einu sinni, það fór nú reyndar enn þá minna fyrir áramótagleðinni og aulýsi ég hér með eftir einhverjum sem getur upplýst mig um hvar hún var. Þar sem áramótagleðin lét ekki sjá sig á Rex þá fórum við þaðan. Spurning um hvort áramótagleðinni hafi þótt nóg um verðlagið á drykkjum á Rex eins og mér og ákveðið að leita annað, hvað er það að selja 2. Captain í kók á 1700 kjell? Næsti staður sem áramótagleðileitin tók okkur var Pravda, ég get ekki sagt annað en lengi getur vont versnað, manni leið bara eins og maður væri kominn í húddið og vart íslenskumælandi veru að sjá, sem sagt stutt stopp á Pravda. Næst var það Prikið þar sem varð fyrir valinu enda engin röð og við gátum gengið rakleitt þar inn, þar var einhver slumma af liði en eftir einn drykk var kominn tími til að halda áfram leitinni. Áfram var gengið upp Laugarveginn en vonleysið farið að láta á sér kræla, með von í brjósti og smá eldsmóðstýru fórum við inn á Vegamót, Vegamót voru nefnilega fín í fyrra svo það gat allt eins verið að þar finndist áramótagleðin. Was I wrong there, ekkert nema eymdin uppmáluð og varla að sjá vott af neinni gleði þar og hvað þá hinni eftirsóttu áramótagleði. Nú var útlitið orðið ansi dökkt og maður eiginlega farinn að sætta sig við að áramótagleðina sé hreinlega ekki að finna þessi áramót. Það var þó einn staður eftir og var það Óliver, fyrir utan var smá röð sem gæti túlkað að þar væri eitthvað að gerast sem vert væri að skoða. Við skelltum okkur í röðina og það væri lygi ef maður segði að það hefði ekki verið nettur fiðringu í maganum á manni um að maður hefði fundið það sem leitað var að, kemur þá ekki í ljós að það kostaði 1500 kjell inn sem meira en við gátum látið bjóða okkur, enda klukkan rúmlega fimm. Það var því ljóst að áramótagleðin hafði einhvernveginn náð að hunsa okkur algjörlega þessi áramót, sem fékk mig til að spá aðeins í þessa áramótagleðis leit, eru fyrirheit og væntingar til áramótanna eitthvað sem maður hættir að trúa á svipað og var með jólasveininn. Verða öll áramót upp frá þessu ekki þess virði að klæða sig upp í jakkaföt, nýja skó, hreina brók og svo framvegis? Við skulum segja að væningarnar hafi að minnsta kosti náð sögulegu lágmarki svo ekki sé meira sagt, sem svo aftur á móti ætti að gera leitina að næstu áramótagleði auðveldari ef eitthvað er. Svona rétt að lokum gleðilegt nýtt ár......