miðvikudagur, nóvember 26, 2003

Fór upp í skóla klukkan 9 í morgun, átti ekki að fara í neinn tíma heldur þurfti ég að vinna aðeins í einu af verkefnunum sem ég á að skila í des. Kláraði verkefnið um 11 leitið svo ég ákvað að trítla í bankann og athuga hvort tjellingarnar þar gætu ekki kennt mér á internet-banka systemið hjá Rabobank. Í bankanum stóð ég og beið rólegur þangað til röðin var komin að mér. Ég kom mér beint að efninu og ekki stóð á þjónustulundinni í þetta skipti. Að athuguðu máli kom í ljós að eftir átti að stofna internet aðgang á kortið. Svo var rennt í gegnum hvað ætti að gera og svoleiðis, mér leið strax betur vitandi það að ÖLL mín bankaviðskipti færu nú fram á netinu. Netið ætti eftir að breyta lífi mínu til hins betra. Hollendingar eru nefnilega svolítið sér á báti í sambandi við bankaviðskipti eins og millifærslur. Hérna þarf maður að fara með einskonar ávísun í bankann og droppa henni í eitthvað hólf. Ef þessi aðferð er notuð tekur það 3. daga að ljúka millifærslunni. Svo menn hljóta að sjá að internet-bankaviðskipti eru greinilega það sem koma skal. Well tjellingin fer ítarlega í gegnum aðgerðirnar eina af annari og ég hlusta á af athygli. Þá segir hún nokkuð sem ég hélt fyrst að mér hefði misheyrst, hún sagði "allar millifærslur í netbanka taka 2. daga að ganga í gegn". Ég hugsaði með mér vá HEILL dagur sem sparast á netinu í staðin fyrir asnalegu ávísanirnar. Svo segir hún mér að hægt sér að fá flýtimeðferð sem taki aðeins EINN dag en það kosti aukalega 2,5 evrur og einnig sé hægt að láta hringja í þann sem á von á peningunum til að segja að peningarnir séu á leiðinni fyrir litlar 5 evrur. Ég fór út úr bankanum svolítið ringlaður yfir öllum þessum tíma sem það tekur að millifæra á netinu og fór að spá hvað gæti valdið þessu. Eftir miklar vangaveltur ákvað ég að þetta yrði sett í bunkan óútskýranleg hollenskt fyrirbrigði.

Engin ummæli: