það er voðalega rólegt í Handvörpu þessa dagana, lítið að gerast svo maður ætti að geta unnið eitthvað fyrir skólann svona til tilbreytingar. Í tókum við David rölt til að kaupa pítu-brauð sem eiga að vera þau bestu hérna í vörpunni. Leiðinn lá í gyðingahverfið en við ákváðum að kíkja í tyrkneska hverfið í leiðinni. Það að ganga í gegnum tyrkneskahverfið er svolítið spes, öll stemmning er einhvernveginn öðruvísi og allar þessar búðir með fersku litríku grænmeti gera hverfið á einhvern hátt meira spennandi. Á þessari göngu okkar stoppuðum við á tyrkneskum veitingastað og fengum okkur kús kús og ég væri að ljúga ef ég segði að þetta hefði ekki verið stærsti matarskammtur sem ég hef á ævinni fengið á veitingastað. Diskurinn var hreinlega kúfaður og eftir að hafa pínt sig til að borða helminginn þá varð ég hreinlega að hætta enda löngu orðinn saddur. Eftir þessa fínu máltíð héldum við áfram göngunni um þessa tyrknesku veröld Vörpunnar, allt í einu erum við komnir inn í götu þar sem eitthvað mikið virtist vera að gerast. Sjúkrabíll á miðri götunni og fólk að reyna komast leiðar sinnar orðið pirrað og byrjað að þenja flautuna á bílunum sínum. Við gengum í áttina að sjúkrabílnum, David gekk til hliðar við mig og var ekki alveg að átta sig á því sem var á gangstéttinni og var næstum því búinn að stíga í blóðpoll sem var fyrir framan hann. Kannski ekki skrýtið þar sem enginn virtist vera passa að fólk væri ekki að vaða í blóðinu. Well við héldum göngunni áfram enda ekki alveg vissir um hvað hafði skeð þarna og kannski skipti það ekki máli. Á þessum tímapunkti vorum við eiginlega villtir en héldum ótrauðir áfram. Eftir 2. tíma göngu eða svo komum við svo loksins í búðina með píta-brauðunum, á svipnum á David mátti sjá að píta-brauðin voru ekki eins og hann hafði búist við. Samt sem áður keypti hann nokkur brauð ásamt meiru góðgæti eins og hummus. Nú var klukkan rúmlega fimm og ég orðinn aðeins pirraður enda þurfti ég að komast í Mediamarkt til að kaupa snúru fyrir sjónvarpið og líka á þessari göngu sem var orðin frekar löng. Að lokum komst ég þó til að kaupa kapalinn og fór heim sáttur en þreyttur eftir daginn.