Það er skemmst frá því að segja að Jóninn er kominn í hóp með þeim sem hafa eitt nóttunni á járnbrautarstöð. Á leiðinni frá Einhaus í gær missti ég af lestinn til Antwerpen og var því strandaglópur í Roosendaal, ég hugsaði með mér að þetta væri nú kannski ekki eins slæmt eins og virtist í fyrstu. Svo nú var fyrsta mál á dagsskrá að finna gistiheimli, gekk að næsta manni og spurði hann hvar næsta gistiheimili væri. Hann gerði mér það ljóst að ekkert gistiheimili væri í Roosendaal en það væru hótel á staðnum. Með þetta svar í fararteskinu ákvað ég að rölta um bæjinn og athuga hvað eins og ein gistinótt myndi kosta. Þetta byrjaði ekki vel, á fyrsta staðnum var mér tilkynnt að þar væri allt fullbókað. Held reyndar að helvítið hafi verið að ljúga að mér en hvað um það, ég gekk áfram og hugsaði með mér að við svona fólk ætti maður ekkert að eiga viðskipti við. Jæja 3. hótelum síðar var komin niðurstaða í hótelleitina, það var nefnilega einhver antík ráðsstefna í bænum og öll hótel bæjarinns full. Að svo komu máli var það eina í stöðunni að lifa nóttina af á brautarstöðinni og vona að nóttin yrði nú ekkert of köld. Ég komst að því eftir fyrsta hálftímann að það er ekki margt sem maður getur gert sér til dundurs á lestarstöðvum um miðja nótt annað en að halda á sér hita. En það eitt að ganga um eins og vofa án nokkurar ástæðu er bara ekkert svo góð leið til að láta tímann líða svo ég fór að hugsa um hvern aldskotann ég gæti gert. Eftir talsverða umhugsun skaut því upp í kollinn á mér að það væri ekki svo vitlaust að telja hellurnar á miðpallinum (ég veit reyndar að það er nú ekki beint spennandi en eitthvað verður maður að gera til að halda á sér hita). Svo byrjaði gangan 2, 4, 6, 8, 10 .... og allt í einu var ég kominn að enda pallsins og kominn upp í 1978 hellur á lengdina og taldi svo 43 og hálfa á breidd. Þetta gera svo margar sem 86043 hellur, þetta er þó ekki alveg réttur fjöldi þar sem einhverjir skúrar eru á pallinum. Eftir talninguna leit ég á klukkuna og sá mér til mikillar gleði að tíminn hafði rauninni liðið ansi fljótt á meðan þessari heimskulegu talningu stóð. Þetta var sem sagt málið, að gera heimskulegar talningar á einhverju sem skiptir akkurat engu máli. Í stuttu máli hélt talningi áfram og hér er það sem ég taldi það sem eftir var nætur.
54 ruslafötur
64 bekkir, þar af 10 í upphituðum biðstofum, sem voru læstar yfir nóttina
19 auglýsingaskilti
5 standar fyrir sígarettustubba
12 sjálfsalar, þar af 7 Coke, 1 Spa, 2 súkkulaði (snickers, mars...) og svo 2 með öðru nammi.
5 glerskálar
2 símar
12 klukkur og áætlana skilti
Ég ætla bara rétt að vona að þetta verði í fyrsta og síðasta skipti sem ég lendi í því að eyða nóttinni í Roosendaal enda held ég að þessi talning sé jafnvel það mest áhugaverða sem hægt er að gera sér til dundurs þar. Það var svo 3. mínútur yfir sex sem ég kvaddi Roosendaal og var loksins á leiðinni heim á leið, það þarf víst varla að nefna það að rúmið var einhvernveginn mýkra og sængin pínulítið heitari en vanalega þegar ég lagðist til svefns. Tot laater jonges....

Það er ekki gæfulegt veðrið hérna í Handvörpunni, snjókoma og kuldi. Vegna veðurs sem við heima á Íslandi myndum kall slyddu stöðvuðust allar lestarsamgöngur bæði í Hollandi og Belgíu. Jæja hvað er betra í svona veðri að skella sér á leiguna og taka eina ræmu, sem ég og svo gerði. Í þetta skiptið var valið einfalt, annað hvort Steven Segal eða fara tómhentur heim. Steven Segal varð fyrir valinu enda úrvalsleikari hér á ferð (ehemm). Myndin ber hið virðulega heiti "You die today"

Eftir að horfa á myndina þá var eitt atriði sem vakti kátínu í mínu litla hjarta, í lokasenu myndarinnar þá fleygir hann einum út um glugga. Það er kannski ekkert merkilegt við það, þar sem myndirnar hans Segal eru mest um að henda fólki út um glugga fyrir eða eftir að hann hefur limlest það. Ég set hérna inn það sem fyrir augu bar, kannski ekki merkilegt en eitthvað sem ætti að vera að koma í veg fyrir.

En nóg um að vera að fetta fingur út í mynd með SNILLINGNUM Steven Segal sem hefur brotið fleiri hendur og hnéskeljar en nokkur annar.

Ég hef ekkert að segja en skrifa samt eitthvað þar sem ég hef ekki skrifað neitt í langan tíma. Fór út í nokkra bjóra með David í gær, fórum á einhvern jazz pub. Staðurinn var reyndar agnar smár og svoleiðis troðfullur af 40+ fólki sem var nú reyndar allt í lagi. Frá jazz barnum lá leið okkar á sjeniver barinn, settumst niður í einn kakóbolla og ég fékk mér grand með. David fór svo heim en ég hélt á Kids og spilaði pool langt fram eftir nóttu. Ég er núna að taka út fyrir þessa drykkju og get ekki sagt annað en það sé smá þynnka í gangi.