Jæja þá er komið að fyrstu færslunni eftir að maður kom heim í jólafrí. Það leit vægast sagt illa út með að ég næði yfir höfuð vélinni heim síðastliðinn laugardag, svaf eins og svo oft áður yfir mig. Í staðinn fyrir að vakna hress og kátur klukkan 7 þá vaknaði ég klukkan 9 með andvælum. Jæja á meðan ég skoppaði í hringi af stressi fór ég í gegnum það í huganum hvað ég ætti nú eftir að gera hmm.... Reyndar ekki svo mikið nema hrúga draslinu betur í töskuna og reyna að renna fyrir, svo var pantaður leigubíll. Á þessari stundu var hjartslátturinn kominn langt yfir eðlileg mörk og svitinn farinn að boga af mér, áður en ég skellti í lás þá hennti ég ruslapokunum fram á gang og dreif mig niður í lyftunni. Leigubíllinn kom svo stuttu seinna, þar sem ég var alltof seinn ákvað ég að fara beint á Antwerpen Berchem stöðina í veikri von um að ná lestinni. Ég gerði mér grein fyrir því að þetta yrði spurning um einhverjar mínútur og leit á klukkuna ótt og títt á leiðinni. Svo var ég loksins kominn á áfangastað, nauh kallinn bara á tíma, tek á rás inn á stöðina með töskuna í eftirdragi, þeysi eftir ganginum og upp rúllustigann....... argh helvítis lestin farin og von mín um að komast heim virtist gufa upp. Hvað gera bændur nú hugsaði ég með mér og fór að leita að einhverju með upplýsingum um lestarferðir, kannski meira svona til að fullvissa mig um að ég væri í raun að missa af fluginu frekar en hitt. Eftir smá eftirgrennslan finn ég svo tímatöflu yfir lestarferðir og viti menn það var ekki öll nótt úti enn, ein lest sem gæti skilað mér á völlinn klukkan 11:45 sem var upplagt þar sem flugið var ekki fyrr en 13:20. Jæja fór og keypti miða og smá morgunmat áður en ég snéri á pallinn aftur. Lestin kom svo. reyndar 20 mínútum of seint en það skipti engu máli, ég var á leiðinni á völlinn... Ég kem svo á Skipphól klukkan 12, fer beint í innritun, þar er Hanna úr suðursveit í einhverri glímu við afgreiðslukonu sem vill fá einhvern helling af evrum fyrir yfirvigt. Ég klára mína innritun og fer svo í gegnum vegabréfsskoðun. Jæja þá var maður bara kominn inn í fríhöfnina með rúman klukkutíma til stefnu. Næsta mál var að fá þessar 40 evrur til baka fyrir duty free varninginn sem ég keypti í Einhaus. Ég ríf upp umslagið sem var með svona fallega teiknað kort aftan á sem virkaði nokkuð auðskiljanlegt. Ég af stað, kem svo að annari vegabréfsskoðun nema að þessi var fyrir þá sem voru á leiðinni út (hvað er það!!!!) Jæja áfram var för haldið og eftir að hafa spurt eins og 10 manns á leiðinni um leiðbeiningar fann ég þennan fokking bás. Svo kyrfilega falinn að það hálfa væri nóg, konan sem var að vinna stóð sig vel í því að ignora mig í nokkrar mínútur. Gengur svo að glerinu og spyr hvað ég vilji, ég ber upp erindi mitt og hún fer að skoða pappírana, nei heyrðu fer hún ekki að tala um að mig vanti einhvern pappír sem átti að vera með brottfararpassanum. Gat nú verið að hún ætlaði að hanka mig á þessu, málið var bara að ég fékk engan slíkann helvítis pappír. Ok hún samþykkir rökin fyrir þessu pappírsleysi og fer nú að grandskoða pappírana sem hún hafði í höndunum. Svo segir hún, þú getur ekki fengið duty free ef þú býrð í Belgíu, ég hváði við og sagðist vera með lögheimili á Íslandi en ekki Belgíu og þess vegna ætti ég rétt á þessu. Þessum viðskiptum lauk með því að hún gaf mér með semingi stimpill en sagði svo "I´ll remember you next time" eða eitthvað í þá áttina. Ég hafði sem sagt fengið stimpilinn svo ég gæti farið í bankann að fá þetta endurgreitt. Ég í bankann, beint í röðina, 40 evurnar greiddar út.... Málið var nú að koma sér til baka, ég þurfti náttúrulega að fara aftur í gegnum vegabréfsskoðun o0g í þetta skipti var líka leitað á mér. Ég verð að segja að ég mun aldrei nokkurntímann reyna að fá eitt né neitt endurgreitt þarna í Hollandi, þetta tók um það bil klukkutíma og alls ekki þess virði að standa í þessu stappi við einhverja helvítis Hollendinga.........