Nú er ekki mikið eftir af árinu og áramótin eftir aðeins nokkra daga, eins og venjulega verður haldið upp á þessi tímamót. Í þetta skiptið virðist það verða glamúr-partí hjá Robbsternum og maður rétt vonar að þessi áramót verði ekki eins og svo mörg önnur, s.s algjör vonbrigði.

Jæja þá er komið að fyrstu færslunni eftir að maður kom heim í jólafrí. Það leit vægast sagt illa út með að ég næði yfir höfuð vélinni heim síðastliðinn laugardag, svaf eins og svo oft áður yfir mig. Í staðinn fyrir að vakna hress og kátur klukkan 7 þá vaknaði ég klukkan 9 með andvælum. Jæja á meðan ég skoppaði í hringi af stressi fór ég í gegnum það í huganum hvað ég ætti nú eftir að gera hmm.... Reyndar ekki svo mikið nema hrúga draslinu betur í töskuna og reyna að renna fyrir, svo var pantaður leigubíll. Á þessari stundu var hjartslátturinn kominn langt yfir eðlileg mörk og svitinn farinn að boga af mér, áður en ég skellti í lás þá hennti ég ruslapokunum fram á gang og dreif mig niður í lyftunni. Leigubíllinn kom svo stuttu seinna, þar sem ég var alltof seinn ákvað ég að fara beint á Antwerpen Berchem stöðina í veikri von um að ná lestinni. Ég gerði mér grein fyrir því að þetta yrði spurning um einhverjar mínútur og leit á klukkuna ótt og títt á leiðinni. Svo var ég loksins kominn á áfangastað, nauh kallinn bara á tíma, tek á rás inn á stöðina með töskuna í eftirdragi, þeysi eftir ganginum og upp rúllustigann....... argh helvítis lestin farin og von mín um að komast heim virtist gufa upp. Hvað gera bændur nú hugsaði ég með mér og fór að leita að einhverju með upplýsingum um lestarferðir, kannski meira svona til að fullvissa mig um að ég væri í raun að missa af fluginu frekar en hitt. Eftir smá eftirgrennslan finn ég svo tímatöflu yfir lestarferðir og viti menn það var ekki öll nótt úti enn, ein lest sem gæti skilað mér á völlinn klukkan 11:45 sem var upplagt þar sem flugið var ekki fyrr en 13:20. Jæja fór og keypti miða og smá morgunmat áður en ég snéri á pallinn aftur. Lestin kom svo. reyndar 20 mínútum of seint en það skipti engu máli, ég var á leiðinni á völlinn... Ég kem svo á Skipphól klukkan 12, fer beint í innritun, þar er Hanna úr suðursveit í einhverri glímu við afgreiðslukonu sem vill fá einhvern helling af evrum fyrir yfirvigt. Ég klára mína innritun og fer svo í gegnum vegabréfsskoðun. Jæja þá var maður bara kominn inn í fríhöfnina með rúman klukkutíma til stefnu. Næsta mál var að fá þessar 40 evrur til baka fyrir duty free varninginn sem ég keypti í Einhaus. Ég ríf upp umslagið sem var með svona fallega teiknað kort aftan á sem virkaði nokkuð auðskiljanlegt. Ég af stað, kem svo að annari vegabréfsskoðun nema að þessi var fyrir þá sem voru á leiðinni út (hvað er það!!!!) Jæja áfram var för haldið og eftir að hafa spurt eins og 10 manns á leiðinni um leiðbeiningar fann ég þennan fokking bás. Svo kyrfilega falinn að það hálfa væri nóg, konan sem var að vinna stóð sig vel í því að ignora mig í nokkrar mínútur. Gengur svo að glerinu og spyr hvað ég vilji, ég ber upp erindi mitt og hún fer að skoða pappírana, nei heyrðu fer hún ekki að tala um að mig vanti einhvern pappír sem átti að vera með brottfararpassanum. Gat nú verið að hún ætlaði að hanka mig á þessu, málið var bara að ég fékk engan slíkann helvítis pappír. Ok hún samþykkir rökin fyrir þessu pappírsleysi og fer nú að grandskoða pappírana sem hún hafði í höndunum. Svo segir hún, þú getur ekki fengið duty free ef þú býrð í Belgíu, ég hváði við og sagðist vera með lögheimili á Íslandi en ekki Belgíu og þess vegna ætti ég rétt á þessu. Þessum viðskiptum lauk með því að hún gaf mér með semingi stimpill en sagði svo "I´ll remember you next time" eða eitthvað í þá áttina. Ég hafði sem sagt fengið stimpilinn svo ég gæti farið í bankann að fá þetta endurgreitt. Ég í bankann, beint í röðina, 40 evurnar greiddar út.... Málið var nú að koma sér til baka, ég þurfti náttúrulega að fara aftur í gegnum vegabréfsskoðun o0g í þetta skipti var líka leitað á mér. Ég verð að segja að ég mun aldrei nokkurntímann reyna að fá eitt né neitt endurgreitt þarna í Hollandi, þetta tók um það bil klukkutíma og alls ekki þess virði að standa í þessu stappi við einhverja helvítis Hollendinga.........

Best að byrja á því að segja frá ferðalagi mínu til Brussel í dag. Ég vaknaði um klukkan 7 í morgun þar sem ég ætlaði að fara ti Brussel til að hitta liðið úr activity. Í fyrstu ætlaði ég að taka lestina 7:40 en auðvitað var ég of seinn þannig að lestin klukkan 8:04 vað fyrir valinu. Samkvæmt áætlun átti sú lest að nægja mér svo ég gæti verið kominn á gistiheimilið þar sem liðið var um klukkan 9. Allt gengur eins og í sögu ég virðist hafa nægan tíma og ekkert stress, tek metro til að komast á tiltekinn stað. Þegar þangað er komið var ég eiginlega hálf viltur enda hafði ég ekki græna hvert skildi halda næst. Ég arka af stað og spyr fyrstu manneskju sem á vegi mínum varð um leiðbeiningar en auðvitað vissi hann ekkert í sína baun svo ég hélt áfram göngunni. Næsta stopp var á kaffihúsi en sama sagan enginn vissi neitt, nú var þetta orðið svolítið tæpt, kallinn orðinn aðeins seinn. Jæja ég út aftur og byrja að ganga eina af hliðargötunum, að lokum kem ég þar að gistiheimili, hmmmm gæti þetta verið það hugsaði ég með mér. Ég rýk inn og átta mig strax á því að þetta er ekki rétt gistiheimili en finnst ég samt hafa afrekað eitthvað, geng að afgreiðsluborðinu og spyr stúlkuna þar hvort hún viti hvar bla bla bla bla er. Hún lítur varla upp en réttir mér eitthvað kort og segir mér að ég sé staddur hérna og ...... Ég fer út og hugsa með mér að nú komi hinir ofur kortalesningar hæfileikar loksins til með að gera eitthvað gagn jeij. Jæja finn staðinn sem ég var á sný kortinu eftir öllum kúnstarinnar reglum og valla. Kallinn er með það alveg á hreinu hvert skal haldið. Ég svíf hálfpartinn enda er ég í rauninni kominn á staðinn nú þegar í huganum, jæja lífið var dásamlegt þessa stund. Eftir nokkurn spöl fer ég að skoða kortið betur og sé mér til mikillar undrunar að það vantar öll kennileiti á kortinu á þessa leið sem ég valdi. Djö..... kortalesningar hæfileikarnir virðast aðeins hafa verið hugarburður minn og ég er aftur algjörlega lost. Jæja ég tek ákvörðun um að taka annan túrista á þetta og geng upp að manni og spyr hann til vegar, hann virðist eitthvað betur að sér í þessu hverfi en sá fyrsti, ég næ því nokkurnverginn hvert ég skuli fara þrátt fyrir að hann segði "ruddu duudd frada sedde middi" allavega hann talaði bara frönsku. Ég af stað til baka og einhvernveginn rambaði ég nú í rétta átt og fimm mínútum síðar eða svo þá fann ég gistiheimilið. En núna var klukkan orðin hálf tíu og allir á bak og burt, ég hugsa með mér að ég geti nú komist að því hvað þessir andskotar ætluðu að gera yfir daginn svo ég fer í afgreiðsluna. Neibbs ekkert er vitað um háleynilega för activity um borgina og til þess að auka á alla þessa leynd var ekkert númer skilið eftir. Hah, nú var orðið ljóst að Jóninn var einn í Brussel, ég hugsaði með mér að fyrst að ég væri kominn myndi ég reyna að gera það besta úr þessu sem komið var, ég myndi að minnsta kosti rölta um borgina og fylla lungun af mengun og menningu. Metro var tekin aftur á central station, nú var ég orðinn hálf soltinn og hugsaði með mér að Mc Donalds kunningi minn gæti nú væntanlega gert eitthvað í málinu. Áður en ég vissi var ég sestur niður á Makkanum með kaffi, appelsínusafa og amerískar pönnukökur þetta gerist hreinlega ekki betra. Pönnukökurnar runnu ljúflega niður svo og appelsínusafinn, sömu sögu er reyndar ekki hægt að segja um kaffið, eftir fyrsta sopann leið mér eins og ég væri að kæla hraunmola í munninum á mér, þvílíkur hiti. Jæja smá brunninn á tungunni en enginn varanlegur skaði, þá var bara að drífa sig af stað í leit að menningu. Þar sem ég hafði nú komið til Brussel einu sinni áður þá hafði ég smá tilfinningu fyrir því hvert skildi haldið en þá byrjaði það maður. Magaverkru dauðans, mér leið eins og ég væri kominn með hríðir og ekki leið á löngu fyrr en ég fer að reka svona rosalega við, á þessum tímapunkti reynadi ég að halda mig við þröngar hliðargötur þar sem ég gat leyst út án þess að hræða einhvern. Mér leið strax orðið aðeins betur, ég andaði léttar en fann þá að ég var alvarlega að pissa á mig. Engin kaffihús í augsýn og málið virtist vonlaust. Var ég virkilega að fara að pissa á mig í Brussel ? Hvað næst, ég var farinn að örvænta þegar ég sé þetta fallega rjóður sem hreinlega kallaði á mig "pissaðu hér", vá hvað það var gott að pissa, öll veraldleg vandamál virtust svo léttvæg í þessar 2 mínútur sem ég pissaði. Ég hneppti buxurnar upp og hugðist fara en finn þá að ég stíg í eitthvað mjúkt, það fyrsta sem ég hugsaði var "shit ég er búinn að stíga í eitthvað ógeð", viti menn ég hafði rétt fyrir mér þetta var shit, greinilegt að þetta rjóður leggur það í vana sinn að kalla fólk til sín til að losa út. Þvílíkur viðbjóður, skórinn allur út í skít, hvað er það !!!!! Tíu mínútum seinna og sirka 10 kílóum af grasi og laufblöðum var skórinn orðinn hreinn.....i. Nú var kominn tími á smá mennignu, Jóninn búinn að spræna og tilbúinn í allt. Ég ákvað að menningartankurinn skyldi fylltur í þetta skiptið með sýningu á verkum Panamarenko.

Sýningin var í rauninni mun skemmtilegri en ég bjóst við, verkin eru svona í anda Da Vinci, allskonar fyndnar hugmyndir um bíla, kafbáta og einhvernskonar flug tól. Eftir sýninguna fannst mér vera kominn tími til að fara heim svo ég var ekkert að velta því fyrir mér lengur heldur tók lestina til baka til Handvörpu.
ps. fyrir þá sem langar að forvitnast um Panamarenko þá er hægt að byrja hérna

Ég er farinn að halda að útlendingar í Design Academy Eindhoven séu bara upp á punt og sem punt eigi þeir ekkert erindi í jólafrí enda sjaldan skreytt eins mikið og akkurat um jólin. Ég var í tíma í dag það sem mér varð ljóst að snillingunum sem sjá nú um að skipuleggja allt þetta batterí datt það snjallræði í hug að nýta nú vel tímann fram að jólum, þannig að þetta árið er síðasti tíminn á Þorláksmessu. Hvernig dettur þessu fólki í hug að einhver af þeim útlendingum, sem eru nú ófáir hafi nú fyrir því að mæta, ég get ekki séð að þetta sé til neins annars en að hafa eitthvað til að rífast yfir þegar helv..... útlendingarnir snúa til baka úr jólafríi feitir og pattaralegir. Ég sem hugsaði með mér að þetta árið myndi ég nú spila þetta safe og fljúga ekki heim fyrr en 17. des en auðvitað var það hreinlega ekki nóg í þetta skiptið að minnsta kosti. Reyndar sagði einn kennarinn að dagatalið hafi hreinlega ekki litið nógu vel út þetta árið, ja well ég stefni samt að því að vera einn af þessum feitu og pattaralegu sem verða skammaðir fyrir fjarveru í 19 - 23 des....... It has to be said that this is to high carried shame....

Ég ætla að byrja þennan póst á því að segja "ef þú ætlar að bræða sykur á pönnu skaltu ekki víkja frá henni eitt andartak". Best að ég útskýri það aðeins nánar sem gerðist í dag, ég var að bræða sykur sem ég ætlaði svo að setja í mót fyrir eitt af verkefnunum fyrir comp-ass.

Svona fyrir ykkur sem ekki hafa séð brunninn sykur þá er það basically svona, eins og heavy afro. Ég hefði aldrei getað ímyndað mér eldinn sem kraumaði í sykrinum en sem betur fer náði ég að fara með þetta inn á bað til að slökkva í. Reyndar var baðið ekki fyrsti kostur í stöðunni þar sem ég fór með bálið að eldhúsvaskinum fyrst en eldurinn var of mikill svo ég kæmi þessu vandræðalaust í vaskinn. Sem betur fór gerðist nú ekkert alvarlegt (í þetta skiptið) en ég held að mínir sykurbræðslu dagar séu upp taldir að sinni að minnsta kosti. Jæja best að drulla sér í rúmið enda skóli á morgun og alles.

Það er skemmst frá því að segja að Jóninn er kominn í hóp með þeim sem hafa eitt nóttunni á járnbrautarstöð. Á leiðinni frá Einhaus í gær missti ég af lestinn til Antwerpen og var því strandaglópur í Roosendaal, ég hugsaði með mér að þetta væri nú kannski ekki eins slæmt eins og virtist í fyrstu. Svo nú var fyrsta mál á dagsskrá að finna gistiheimli, gekk að næsta manni og spurði hann hvar næsta gistiheimili væri. Hann gerði mér það ljóst að ekkert gistiheimili væri í Roosendaal en það væru hótel á staðnum. Með þetta svar í fararteskinu ákvað ég að rölta um bæjinn og athuga hvað eins og ein gistinótt myndi kosta. Þetta byrjaði ekki vel, á fyrsta staðnum var mér tilkynnt að þar væri allt fullbókað. Held reyndar að helvítið hafi verið að ljúga að mér en hvað um það, ég gekk áfram og hugsaði með mér að við svona fólk ætti maður ekkert að eiga viðskipti við. Jæja 3. hótelum síðar var komin niðurstaða í hótelleitina, það var nefnilega einhver antík ráðsstefna í bænum og öll hótel bæjarinns full. Að svo komu máli var það eina í stöðunni að lifa nóttina af á brautarstöðinni og vona að nóttin yrði nú ekkert of köld. Ég komst að því eftir fyrsta hálftímann að það er ekki margt sem maður getur gert sér til dundurs á lestarstöðvum um miðja nótt annað en að halda á sér hita. En það eitt að ganga um eins og vofa án nokkurar ástæðu er bara ekkert svo góð leið til að láta tímann líða svo ég fór að hugsa um hvern aldskotann ég gæti gert. Eftir talsverða umhugsun skaut því upp í kollinn á mér að það væri ekki svo vitlaust að telja hellurnar á miðpallinum (ég veit reyndar að það er nú ekki beint spennandi en eitthvað verður maður að gera til að halda á sér hita). Svo byrjaði gangan 2, 4, 6, 8, 10 .... og allt í einu var ég kominn að enda pallsins og kominn upp í 1978 hellur á lengdina og taldi svo 43 og hálfa á breidd. Þetta gera svo margar sem 86043 hellur, þetta er þó ekki alveg réttur fjöldi þar sem einhverjir skúrar eru á pallinum. Eftir talninguna leit ég á klukkuna og sá mér til mikillar gleði að tíminn hafði rauninni liðið ansi fljótt á meðan þessari heimskulegu talningu stóð. Þetta var sem sagt málið, að gera heimskulegar talningar á einhverju sem skiptir akkurat engu máli. Í stuttu máli hélt talningi áfram og hér er það sem ég taldi það sem eftir var nætur.
54 ruslafötur
64 bekkir, þar af 10 í upphituðum biðstofum, sem voru læstar yfir nóttina
19 auglýsingaskilti
5 standar fyrir sígarettustubba
12 sjálfsalar, þar af 7 Coke, 1 Spa, 2 súkkulaði (snickers, mars...) og svo 2 með öðru nammi.
5 glerskálar
2 símar
12 klukkur og áætlana skilti
Ég ætla bara rétt að vona að þetta verði í fyrsta og síðasta skipti sem ég lendi í því að eyða nóttinni í Roosendaal enda held ég að þessi talning sé jafnvel það mest áhugaverða sem hægt er að gera sér til dundurs þar. Það var svo 3. mínútur yfir sex sem ég kvaddi Roosendaal og var loksins á leiðinni heim á leið, það þarf víst varla að nefna það að rúmið var einhvernveginn mýkra og sængin pínulítið heitari en vanalega þegar ég lagðist til svefns. Tot laater jonges....

Það er ekki gæfulegt veðrið hérna í Handvörpunni, snjókoma og kuldi. Vegna veðurs sem við heima á Íslandi myndum kall slyddu stöðvuðust allar lestarsamgöngur bæði í Hollandi og Belgíu. Jæja hvað er betra í svona veðri að skella sér á leiguna og taka eina ræmu, sem ég og svo gerði. Í þetta skiptið var valið einfalt, annað hvort Steven Segal eða fara tómhentur heim. Steven Segal varð fyrir valinu enda úrvalsleikari hér á ferð (ehemm). Myndin ber hið virðulega heiti "You die today"

Eftir að horfa á myndina þá var eitt atriði sem vakti kátínu í mínu litla hjarta, í lokasenu myndarinnar þá fleygir hann einum út um glugga. Það er kannski ekkert merkilegt við það, þar sem myndirnar hans Segal eru mest um að henda fólki út um glugga fyrir eða eftir að hann hefur limlest það. Ég set hérna inn það sem fyrir augu bar, kannski ekki merkilegt en eitthvað sem ætti að vera að koma í veg fyrir.

En nóg um að vera að fetta fingur út í mynd með SNILLINGNUM Steven Segal sem hefur brotið fleiri hendur og hnéskeljar en nokkur annar.

Ég hef ekkert að segja en skrifa samt eitthvað þar sem ég hef ekki skrifað neitt í langan tíma. Fór út í nokkra bjóra með David í gær, fórum á einhvern jazz pub. Staðurinn var reyndar agnar smár og svoleiðis troðfullur af 40+ fólki sem var nú reyndar allt í lagi. Frá jazz barnum lá leið okkar á sjeniver barinn, settumst niður í einn kakóbolla og ég fékk mér grand með. David fór svo heim en ég hélt á Kids og spilaði pool langt fram eftir nóttu. Ég er núna að taka út fyrir þessa drykkju og get ekki sagt annað en það sé smá þynnka í gangi.

Ja hérna, það er nú ekki oft sem það gerist að ég verð hreinlega að vara fólk við kvikmyndum en nú kemst ég hreinlega ekki hjá því. Ég er búinn að taka út mína refsingu sem var rúmir 2. tímar og 40 mínútur af hreinum viðbjóði. Jæja myndin sem hreinlega var búin að ganga af mér dauðum og hrifsa til sín allan minn lífsvilja og hlítur titilinn mest gay mynd ársins 2005 er ...........

Reyndar telst hún með myndum ársins 2004 en hvað um það. Ég hef ekki oft um ævina gefist upp á því að horfa á mynd en miklar æfingar við áhorf á lélegum kvikmyndum voru það eina sem fékk mig til að henda ekki sjónvarpinu mínu út um gluggan,fara inn á bað, kuðla mig í fósturstellinguna í sturtunni og sjúga á mér þumalinn í þetta skipti. Ef þeir sem lesa þetta horfa samt sem áður þá hef ég bara eitt að segja "YOU HAVE BEEN WARNED".

Fuglaflensan virðist vera að breyðast hratt út án þess að nokkuð fái stöðvað hana. Las einhversstaðar að hún væri væntanleg til Íslands næsta vor, þá fór ég að hugsa þarf ekki að drepa allan fiðurfénað eins og hann leggur sig ef þetta berst til landsins ? Ef svo er væri þá ekki ráð að hreinlega ganga berserksgang í rjúpnaveiðinni núna og eiga rjúpu í frystikistunni fyrir næstu jól líka. Get ekki séð að það skipti máli að murka þessi rjúpnagrey núna ef þau eiga hvort sem er eftir að deyja úr flensunni, well kannski er þetta alls ekki eins slæmt og maður heldur. En svona til vonar og vara væri ekki málið að koma upp rjúpna genabanka, þá gætum við fengið Kára til að klóna einhverjar þúsundir kvikynda þegar þetta fuglaflensu brjálæði er allt yfirstaðið.

Ég veit að Hilmar Árnason frá Vaði Vatnsleysuströnd yrði ekki lengi að ganga að rjúpnastofninum dauðum ef hann fengi tækifæri til þess......

það er voðalega rólegt í Handvörpu þessa dagana, lítið að gerast svo maður ætti að geta unnið eitthvað fyrir skólann svona til tilbreytingar. Í tókum við David rölt til að kaupa pítu-brauð sem eiga að vera þau bestu hérna í vörpunni. Leiðinn lá í gyðingahverfið en við ákváðum að kíkja í tyrkneska hverfið í leiðinni. Það að ganga í gegnum tyrkneskahverfið er svolítið spes, öll stemmning er einhvernveginn öðruvísi og allar þessar búðir með fersku litríku grænmeti gera hverfið á einhvern hátt meira spennandi. Á þessari göngu okkar stoppuðum við á tyrkneskum veitingastað og fengum okkur kús kús og ég væri að ljúga ef ég segði að þetta hefði ekki verið stærsti matarskammtur sem ég hef á ævinni fengið á veitingastað. Diskurinn var hreinlega kúfaður og eftir að hafa pínt sig til að borða helminginn þá varð ég hreinlega að hætta enda löngu orðinn saddur. Eftir þessa fínu máltíð héldum við áfram göngunni um þessa tyrknesku veröld Vörpunnar, allt í einu erum við komnir inn í götu þar sem eitthvað mikið virtist vera að gerast. Sjúkrabíll á miðri götunni og fólk að reyna komast leiðar sinnar orðið pirrað og byrjað að þenja flautuna á bílunum sínum. Við gengum í áttina að sjúkrabílnum, David gekk til hliðar við mig og var ekki alveg að átta sig á því sem var á gangstéttinni og var næstum því búinn að stíga í blóðpoll sem var fyrir framan hann. Kannski ekki skrýtið þar sem enginn virtist vera passa að fólk væri ekki að vaða í blóðinu. Well við héldum göngunni áfram enda ekki alveg vissir um hvað hafði skeð þarna og kannski skipti það ekki máli. Á þessum tímapunkti vorum við eiginlega villtir en héldum ótrauðir áfram. Eftir 2. tíma göngu eða svo komum við svo loksins í búðina með píta-brauðunum, á svipnum á David mátti sjá að píta-brauðin voru ekki eins og hann hafði búist við. Samt sem áður keypti hann nokkur brauð ásamt meiru góðgæti eins og hummus. Nú var klukkan rúmlega fimm og ég orðinn aðeins pirraður enda þurfti ég að komast í Mediamarkt til að kaupa snúru fyrir sjónvarpið og líka á þessari göngu sem var orðin frekar löng. Að lokum komst ég þó til að kaupa kapalinn og fór heim sáttur en þreyttur eftir daginn.

Nú er maður óðum að nálgast það að geta talist með skráðum íbúum Antwerpen. Fór í gær til að láta skrá mig svo nú tekur við +/- mánuður þar til maður veit hvort maður telst gjaldgengur Handvarpari. Eftir að ég kom heim skoðaði ég gögnin sem ég fékk í hendur og sá þá að stúlkan hefur verið eitthvað utan við sig þar sem á einu bréfinu stóð að ég væri fæddur í Reykjavík á Írlandi, vona bara að þetta sé ekki eitthvað sem á eftir að vera eitthvað vandamál. Eftir að vera búinn að koma skráningunni á skrið fór ég svo í bankann til að stofna reikning sem var þægilega einfalt og engin vandkvæði þar. Núna er maður kominn heim til að fá sér eitthvað í gogginn og kikka á veraldarvefinn. Eins og svo oft áður þá dettur maður inn á einhverjar síður sem innihalda eitthvað sem kemur mannni skemmtilega á óvart. Í dag ráfaði ég inn á http://en.wikipedia.org/wiki/Dead_baby_jokes#Dead_body_jokes og sá þar brandara um Íslendinga sem ég var ekki alveg að ná en hann er á þessa leið.

Q: What was the dirtiest fight ever fought?
A: An Icelander and a seagull fighting on a beach over a rotten fish.

Getur vel verið að fólk skilji hann á mismunandi vegu svo punkturinn hér er að fólk veit þó allavega af okkur á skerinu í norðri.

Djöfull þoli ég ekki þessar ansk.... moskító flugur, var að fara að sofa í nótt þegar ég heyri í einni syngjandi við eyrað á mér. Ég stökk upp, kveikti ljósið og skimaði í kringum mig í einar 10 mínútur eða svo. Loksins kem ég auga á kvikyndið, stekk til og gríp næsta blað sem ég finn rúlla því upp og er tilbúinn að murka kvikyndið en nei nei það var á bak og burt. Ég dó þó ekki ráðalaus þar sem góður svefn er nú eitt það allra dýrmætasta, ég inn í næsta herbergi. Kem svo til baka vopnaður moskítofýludreifara, plögga honum snarlega inn og náði svo að sofa ágætlega eftir það. Ég vakna svo hálf eitthvað vankaður í morgun með stýflaðann nebba og alles, fór þá að spá í því hvort moskíturnar séu búnar að breyta mér eitthvað efitr öll þessi bit ? Kannski er maður að breytast í moskító

Við skulum rétt vona að ég sé ekki að breytast neitt í bráð end ekki árennilegur sem moskító. En allavega allavega allavega þá læt ég hér einn aulabrandar fylgja með, ég held svei mér þá að ég hafi andað of miklu af moskítófýlugufunum að mér til að láta mér detta svona vitleysa í hug. Eníhú hér kemur aulabrandarinn.

Góða nótt...............

Ég skellti mér í nett Blog brows í kvöld þar sem mér leiddist. Það er svolítið sniðugt að gera þetta, fá smá tilfinningu fyrir hvað aðrir eru að hugsa og svoleiðis. Á þessu browsi mínu rakst ég á þessa síðu titillinn er DyiNG tO Be ThIN well mér finnst nú í lagi að fólk hafi nú eitthvað utan á sér svo allt þetta anorexíu dæmi fer illa í mig. Þið skoðið þetta bara og segið hvað ykkur finnst.

Þá er maður kominn til Handvörpu aftur!!
Nú er maður búinn að vera hérna í tæpar 2. vikur og íbúðin að verða komin í stand, reyndar svona smá hlutir eftir eins og að kaupa nýjan ísskáp þar sem rauða hvelfingin er ónýt.
Gaman að segja frá því að vegabréfið er fundið en mikið andsk.... var ég viss um að ég fyndi það ekki. Það kom svo í leitirnar í gær og viti menn það var inni í erminni á jakkanum mínum deisus, aldrei hefði manni dottið í hug að leita þar. Búinn að skipta um deild og er kominn í Activity aftur svo maður er bara eins og heima hjá sér enda þekkir maður flesta þarna.

Við Kristrún fórum til að sjá Snoop Dogg í Egilshöll í gær, væntingarnar voru kannski ekkert of miklar eftir að hafa heyrt um tónleikana í Noregi. En andskotinn hafi það þetta voru geðveikir tónleikar og ekkert minna en það. Snúbbarinn var hreint magnaður klæddur í einhvern samfesting sem erfitt er að lýsa og svo með BLING BLING microphone í hönd.

Ég reyndi að ná myndum af Snúbbaranum en þetta er ein af þeim betri sem ég náði, flestar af myndunum voru ekki í fókus og þar eftir götunum. Reyndar tók ég eitthvað af video fælum líka en sándið á þeim er ekki upp á marga fiska þar sem bassinn var stilltur í botn svo það lá við að myndavélin hrisstist í sundur þegar hún var tekin upp

Þá er maður búinn að vera að vinna í rúma viku sem er barasta alveg ágætt. Það er reyndar eitt sem fer GEÐVEIKT í taugarnar á mér, það er þegar fólk arkar um verslunina og tætir allt upp eins svo það sé að leggja ljósleiðara um alla búð. Afhverju getur þetta helvítis pakk ekki gengið frá eftir sig, er til of mikils ætlast. Vonandi fer þessari útsölu að ljúka, þá hættir fólk kannski að rífa upp hverja hrúguna af bolum og gallabuxum í leit sinni að ódýrasta dótinu.

Það er annars merkilegt þegar fólk kemur í búðina í leit að "plain" gallabuxum þegar
það er í raun að biðja um það allra ódýrasta, ef þú ert einn af þessum hópi skaltu
reyna að koma út úr þér strax að þú viljir bara MJÖG ódýrar buxur. Hættu að fela þig
á bakvið "áttu einhverjar plain gallabuxur".

Er þetta bilað ?

Það er orðið ansi langt síðan að maður bloggaði síðast og kominn tími til að maður bæti úr því. Ég er búinn að vera heima í viku núna en svo virtist á tímabili að ég kæmist ekki heim á tilsettum tíma. Reyndar seinkaði mér um 1 dag vegna tafar á lestinni frá Antwerpen til Amsterdam, þetta kom þó ekki að sök þar sem ég gat nýtt miðann daginn eftir í staðinn án greiðslu. Það að komast heim án auka-greiðslu sýnir nú að Flugleiðir eru að standa sig gagnvart sinum viðskiptavinum og ekki orð um það meir. Á morgun stendur til að fara til Grindavíkur og spila 9 holur með strákunum, svo stendur til að grilla annað kvöld og fara svo eitthvað út á galeiðuna. Það er nú reyndar spurning um hvort að maður hafi eitthvað erindi á golfvöllinn þar sem maður hefur ekki snert á kylfu síðan í fyrra. Það er bara vonandi að strákarnir hafi ekkert batnað síðan í fyrra, þá ætti mér að vera óhætt. Ætli ég riti ekki eitthvað um golfið á morgun en þangað til ........ ble

Hversu heimskt getur fólk verið ? Ég var áðan sem svo oft áður að kíkja á það sé ég link um sölu á geimveru á E-BAY sem mér fannst að gæti nú verið gaman að skoða.

Ég get varla leynt vonbrigðum mínum að ég skildi ekki hafa fengið sönnun um líf á öðrum hnöttum, heldur einungis það sem ég tel vera þurrkaða skötu. Well ég kaupi geimveruna greinilega seinna...........

Jæja gleðilega Páska (ef einhver yfir höfuð les þetta, taktu þetta þá til þín). Síðustu dagar búnir að vera stórfínir hérna í Antverpen og páskaegg og annar munaður runnið ljúflega niður. Við Kristrún skelltum okkur í páskagöngu í gær, svona rétt til að kynnast okkar nánasta umhverfi. Þessi ganga tók okkur reyndar hátt í fjóra tíma enda mikið að skoða. Í göngunni fundum við eitt stk "listaverk" well allavega eitt stykki stensil, sem við fundum á einhverju húsi sem ég var að mynda. Mér fannst þetta hálf einkennilegur staður fyrir stensil þar sem húsið virtist autt, svo ég ákvað að gefa honum nýtt heimili. Eftir nokkra mínútna glímu við að taka hann niður tekst það loksins. Þegar ég sný honum svo við stendur " IF YOU FIND THIS AND YOU LIKE IT, IT'S YOURS" svo ekki stal ég honum. Það er reyndar dálítið gaman að finna svona, það kemur upp í manni lítill sjóræningi. Maður vill finna meira og ósjálfrátt fer maður að skima í alla króka og kima en í þetta skiptið var stensillinn það eina markverða sem við fundum. But anyway geðveikur stensill........

Jæja það hlaut að koma að því að maður settist niður og ritaði eitthvað. Maður er búinn að vera ansi busy við að koma þessari íbúð í íbúðarhæft stand, kannski að maður hafi þó reyndar eytt óþarflega miklum tíma í það. Annars er bara allt fínt að frétta, búið að vera svolítið kalt og snjóað flesta daga í síðustu viku. Þó svo að það snjói verður maður voða lítið var við hann annað en að sjá hann í loftinu enda allt autt úti. Við Seton erum búnir að fara nokkra verslunarleiðangra í leit að ljósum, kaffivél og þessu sem maður verður að eiga. Í einni slíkri ferð sáum við bíl stopp á rauðu ljósi, kannski ekki svo merkilegt eða hvað. Bílstjórinn var reyndar fyrir utan bílinn að spreyja úr slökkvitæki undir húddið á bílnum þar sem nokkur reykur var. Við villtumst svo aðeins svo við þurftum að snúa við, þegar við komum að ljósunum aftur var eldurinn kominn upp úr húddinu og mann greyið gat ekkert gert.

Það er svo farið að styttast ansi mikið í að Kristrún komi í 3. vikna heimsókn, ekki amaleg heimsókn það. Hún kemur 13. og svo kemur mamma hennar 15. svo það verður gestkvæmt í Belgíu í næstu viku.

Jæja þá er 2005 gengið í garð og ekkert sem maður gert nema að taka því. En síðasta kvöldi 2004 var eitt heima á Rauðarárstígnum þar sem Kristrún galdraði fram lambalundir með öllu tilheyrandi. Reyndar var ætlunin svo að fá eitthvað af fólki í teiti og fara síðan niður í bæ. En auðvitað var það náttúrulega bara einhver óskhyggja að halda að einhvern nennti því. En á endanum komu nú reyndar 3. manneskjur í þetta svokallaða teiti svo þetta var ekki alveg misheppnað. Eftir frekar rólega drykkju var svo haldið á Vegamót til að halda upp á þennan stórviðburð sem áramótin teljast. Þar var fínasta stemmning og allir í fíling, ég var reyndar eitthvað hálf utan við mig og hélt að ég hefði týnt 20 evru seðli sem ég var með í veskinu. Ég hóf dauðaleit af seðlinum á gólfunum fyrir framan barina, sú leit bar þann árangur að ég fann 1000 kall en engan 20 evru seðil. Jæja ég hugsaði með mér að það væri nú sárabót og hætti að hugsa um þetta en svo þegar ég kíkti í veskið mitt í dag blasa þá ekki þessar dýrmætu 20 evrur við mér. Svona getur þetta verið, þessi þúsari sem ég fann var svo notaður við að greiða eina heita böku frá Dominos sem rann greiðlega niður.